🎹 Nitesh Goswami 💻

 હમણાં જ એક બહુ જ સરસ ગુજરાતી ફિલ્મ "Dear ફાધર" જોઈ. ઓહો! શું લખું....! અદભૂત! જબરદસ્ત... બધી જ bollywood અને hollywood ફિલ્મને પાછળ રાખી દે એવી. આ ફિલ્મ આ જ ટાઇટલ નાં સફળ નાટક પરથી બનેલી છે.... જોરદાર સ્ક્રિપ્ટ, જોરદાર ડાયલોગ, અને એક્ટિંગ.... શું કહું બસ વાત જ ન પૂછો... પરેશ રાવલ double રોલમાં છે.  "હેરા ફેરી" ફિલ્મમાં પરેશ રાવલની એક્ટિંગ બહુ જોરદાર હતી.... એટલા વર્ષો પછી આવેલી એની આ ફિલ્મમાં એક્ટિંગ "હેરા ફેરી" કરતા પણ જોરદાર છે.... Must Watch.... આખી ફિલ્મમાં suapense છે.... ને આપણે જકડી રાખે છે.... અંતમાં આપણા હૃદય ઉપર એટલી અસર કરે છે કે છેવટે આપણી આંખ ભીની થઈ જાય...

1973 માં આવેલી ફિલ્મ "અનામિકા". જેનું સંગીત આર .ડી.નું. મારા જન્મથી પણ પહેલાની ફિલ્મ... એના બધાં ગીતોં જોરદર છે. એ સંગીતના કારણે ગઈ કાલે YouTube પર ફિલ્મ પણ જોઈ. સરસ suspence વારી ફિલ્મ છે. સંજીવ કુમાર અને જયા બચ્ચનની નેચરલ એક્ટિંગ..... પણ,મારે તો વાત કરવી છે, આર .ડી.ની! આમાં વેસ્ટર્ન અને કલાસિકલ બને પ્રકારના ગીતો છે.... ગીતો સાંભળીયે તો બસ સંભાળતા જ રહી જઈએ... "આજ કી રાત" વેસ્ટર્ન મ્યુઝિક જેવું લાગે.... ખાસ કરીને એનો શરૂઆતમાં જે elect guitar નાં પીસ વાગે છે.... ઓહો! બસ એ મારા મનમાં જ જાણે છવાઈ ગયું.... એ શું જાદુ છે... એને હું ક્યાંક મારાથી કીબોર્ડ વગાડી ગોતવાની કોશિશ કરું છું.....! ગીતો sterio માં રેકોર્ડ નથી થયેલા.... કદાચ ત્યારે એ facility નહિ હોય..... નહિતર ઓર મજા આવત. આજે અતિ આધુનિક ટેકનોલોજી અને બધી જ સગવડ હોવા છતાં આવા ગીતો નથી બનતા... એનો મતલબ સાફ છે કે સર્જન નો આધાર ટેકનોલોજી નહિ પણ એ કલાકાર ઉપર હોય છે... સર્જન ક્યાંક માણસના હાર્ટ માં થાય છે, એનાં કલાના પ્રેમ અને સમર્પણ થી...! હું જ્યારે હાર્મોનિયમ શીખતો ત્યારે મારા સાહેબ કહેતા કે સૌથી સારું સંગીતનું સાધન ...

માં પોતાના મોબાઈલ માં વ્યસ્ત છે, બાળક બીજા મોબાઈલમાં YouTube shorts માં સમય અને પોતાનો દિમાગ ખરાબ કરે છે... આવી રીતે તો ટેકનોલોજી આવનારી પેઢીને શારીરિક અને માનસિક નુકસાન કરશે.... નવી નવી શોધો થતી રહે છે, અને આપણે એમ માનીએ છીએ કે એ માણસ જાતના જીવનમાં સુખાકારી લાવશે.... પણ થાય છે કઈંક બીજું જ. દુરુપયોગ અને બરબાદી. જાણે વાંદરાના   હાથ માં તલવાર.....

હમણાં આવેલી "અત્રંગી રે" ફિલ્મનું ગીત "તુમ્હે મહોબત" સરસ છે. ARR નું સંગીત છે.... સરસ નઝમ છે. બેકગ્રાઉન્ડ માં માત્ર ACCOUSTIC GUITAR વાગી રહ્યું છે. આ સાંભળીને મને 1982માં અર્થ ફિલ્મનું ગીતના આવ્યું. જગજિત સિંહનું સંગીત અને અવાજ. બેકગ્રાઉન્ડ માં માત્ર એવું જ ACCOUSTIC GUITAR વાગી રહ્યું છે.  સરખામણી તો ન કરવી જોઈએ, પણ અત્યારની સંગીતની આધુનિકતા છે... પણ 30 વર્ષ પહેલાં આવું ન હતું.... ARR અત્યારે સફળ છે અને મોટી ટીમ એની સાથે છે. જગજિત સિંહની ત્યારે શરૂઆત હતી. એ દિવસોમાં એને કમાલ કરી હતી અને પોતાનું નામ કર્યું હતું..... 30 વર્ષ પછી પણ આ ગીત સાંભળવું ગમે છે.

હું ઇન્ફોર્મેશન ટેકનોલોજી (આઇ. ટી.)માં કામ કરું છું. લગભગ 2 વર્ષ પહેલાં ઓફિસમાં એક સર્વરનું સેટઅપ કર્યું હતું. જેના માટે થોડું રિસર્ચ કરીને એના પાર્ટ્સ જેમ કે પ્રોસેસર, મધરબોર્ડ વગેરેની ખરીદી કરી. હું બહુ ઉત્સાહિત હતો. કંઇક નવું. બધી વસ્તુ લેટેસ્ટ હોવાથી એનો પરફોર્મન્સ પણ વધારે હશે, એટલે સ્ટાફને પણ ગમશે, એમ વિચાર્યું. બધું પ્લાનિંગ પ્રમાણે થઈ ગયું. ધાર્યા પ્રમાણે પરફોર્મન્સ મળ્યું. હું ખુશ હતો અને બીજી પ્રવૃત્તિમાં પડી ગયો. એક દિવસ અચાનક ઈલેક્ટ્રીસિટીમાં કોઈ ફોલ્ટ થયો. લાઈટ હાલી ગઈ. થોડીવાર પછી લાઈટ આવી પણ વસ્તુ પેલા જેવી જ ન રહી. એક લાઈટના જટકા એ બધું બદલી નાખ્યું હતું. સ્ટેબીલાઇજર અને યુપીએસ હોવા છતાં એ સર્વરનો મધરબોર્ડ ખરાબ થઈ ગયું. થોડી ક્ષણો પહેલાં હું જેને મારી સફળતા ગણતો હતો, અને એને ભૂલીને બીજા કામમાં લાગી ગયો હતો, અને અચાનક પરદા પરનો ચિત્ર બદલાઈ ગયું. અનિશ્ચિતતા! પણ છતાં ફરીથી રિસર્ચ કરીને નવાં પ્રોસેસર, મધરબોર્ડ મંગાવ્યા છે અને નવો સર્વર તૈયાર કરી રહ્યો છું. હું ફરીથી રોમાંચિત છું. ફરીથી કંઇક નવું કરવા! ફરીથી ઉત્સાહિત! આઇટી અને જિંદગી બંને સરખા નથી! દરેક ક્ષણ અનિશ્ચિતતા! અને ...

એક સાંજે હું ભુજમાં ઉમિયાજી ડાઇનિંગ હોલ, ભાનુશાલી નગરમાં જમવા ગયો. અને ભૂકંપ પહેલાંનું કંઇક યાદ આવી ગયું. આ એ જ જગ્યા જ્યાં ભૂકંપ પહેલાં હું રહેતો..... દિપ-મંદિર એપાર્ટમેન્ટ, પહેલો માળ, 4 નંબર નો ફ્લેટ.1994 થી 26-Jan-2001 નો એ યાદગાર સમયગાળો, અને ઘરનો મહત્વ. • 1994માં SSC બોર્ડની પરીક્ષા આપી. 65 ટકા આવ્યા. • 1998માં ડિપ્લોમા ઇલેક્ટ્રીક પાસ કર્યું. 66 ટકા આવ્યા. મારા મિત્ર સાથે એક વખત વાત કરતા માલૂમ પડ્યો, કે એ રાતના 3 વાગે વાંચવાં  ઉઠે છે. પછી મે પન થોડા દિવસ રાતના 3 વાગે ઉઠીને વાંચવાનું ચાલુ કર્યું. નિંદર આવતી એટલે ચા બનાવતો અને ટોસ ખાતો! • 1997 માં LCC કમ્પ્યુટર કોર્સ કર્યો. એ મારા જીવનનો turning point. બીજા કમ્પ્યુટર નાં કોર્સ કર્યા. • 1996, 97, 98 હાર્મોનિયમ શીખ્યો... • 1998માં પ્રથમ ઇલેક્ટ્રીક ની નોકરી કરી જે થોડા મહિનામાં મૂકી દીધી. • માર્ચ 1999 માં પ્રથમ કમ્પ્યુટર ની નોકરી. • ત્યારે હું સાઇકલથી નોકરીમાં જતો. થોડા મહિના પછી લુના લીધી. અને હું બહુ ખુશ હતો. એ બ્લુ કલરની મારી પ્યારી લુનાં! મજા આવતી. અચાનક ભૂકંપ આવ્યો... • ઘર પડી ગયું. • બ્લેક એન્ડ વ્હાઇટ ટીવી, એ મારી લૂના અને અમ...

 *** સરકારી નોકરી *** ભારતમાં વસ્તી વધારે હોવાથી, શિક્ષણ પ્રત્યે જાગૃતિ ઓછી હોવાથી, ભ્રષ્ટાચાર, લાગવગ અને નોકરીની ઓછી તકો હોવાથી સરકારી નોકરી મળવી હવે લગભગ અશક્ય છે. *** પોતાનો ધંધો *** જો કુટુંબમાં કોઈને ધંધાનો અનુભવ ન હોય, આપણી પાસે મૂડી ન હોય, હિંમત અને આવડત ન હોય તો પોતાનો ધંધો કરવો અશક્ય છે. *** પ્રાઇવેટ નોકરી, મોટાભાગના લોકો માટે એ જ ઓપ્શન *** એટલે આ જ ઓપ્શન બચે છે. અને પ્રાઇવેટ નોકરી સરળ નથી  આપણે સૌ જાણીએ છીએ. security નથી, પગાર નથી, વધારે કામના કલાક, વધારે જવાબદારી વગેરે..... આવી પરસ્થિતિમાં લોકો એના નોકરી કેવી છે, પગાર કેટલો છે એના આધારે જજ કરવું સાવ ખોટું છે. • માણસ પાસે સારી નોકરી ન હોય અને ક્યારેક બેરોજગાર થઈ જાય, તો પણ એ સારો માણસ હોય સકે છે. • એના પાસે ફોર વ્હીલર. ન હોય તો પણ એ સારો માણસ હોઈ શકે છે. • એના પાસે પોતાનો ઘર ન હોય તો પણ એ સારો માણસ હોય સકે છે. આવા માપદંડોથી માણસને મૂલવવાનો બંધ કરવું જોઈએ. અને એનાથી ઉલટું.... • માણસ પાસે સારી નોકરી હોય, આવક હોય, ગાડી ને બંગલો હોય તો પણ એ ટોપાઈ અને નકામો હોય શકે છે. માણસ ખરાબ છે કે સારો એને કેમ જજ કરશો? આવી રીતે? નાં. ...

મોટા ભાગના લોકો માટે ચારધામ યાત્રા ઘોડા/ખચ્ચર વગર શક્ય નથી. યમુનોત્રી અને કેદારનાથની ઊંચાઈ વધારે હોવાથી, પગપાળા ચડવું અને ઉતરવું બહુ અઘરું છે. એમના આટલા મહત્વ છતાં, ઘોડા/ખચ્ચરની નોંધ લેવાથી નથી.... આભારવિધિ માં ક્યાંય એમનો ઉલ્લેખ નથી થતો. અફસોસ! આજની દુનિયામાં જે બોલે એના બોર વેચાય.... એટલે એમાં મૂંગા પ્રાણીને કોણ પૂછે? કોણ એના દુઃખ દર્દ સમજે? આજે ઇમાનદાર માણસની હાલત પણ આ ઘોડા/ખચ્ચર જેવી નથી થઈ ગઈ? કોઈ માણસ પોતાના કામથી કામ રાખીને, ઈમાનદારીથી, નિષ્ઠાથી, કામ કર્યે જાય, જરૂર પડે તો બીજાને મદદ કરીએ જાય, છતાં, લોકો પોતાના હિત અને સ્વાર્થને કારણે આવા લોકોનો હેરાન કરે છે, આર્થિક રીતે લૂંટી કે છે, નિંદા કરે છે.... છેલ્લે ઘોડા/ખચ્ચરની જેમ એક ઇમાનદાર માણસ પણ થાકી, હારી ને દમ તોડી દે છે....

5-May 2030: માધાપરથી બસ ઉપડી 6-May 0630: પાલનપુર માં સવારનો નાસ્તો. ચા અને પકવાન. 1000: બપોરના ભોજન માટે 3 કલાક વિરામ. BPC pump. રીંગણા બટેટા અને ટામેટાનું શાક, દાળ ભાત રોટલી છાશ 2000: રાત્રિ ભોજન માટે 2.5 કલાક વિરામ. IOC pump. ખીચડી કઢી રોટલી 1030: હરિદ્વાર માટે યાત્રા શરૂ. આશરે 10 કલાક. રાત્રિના રસ્તો ભૂલી જવાથી વિલંબ. 7-May 0615: BPC pump પર ચા અને પૌંઆ. 1 કલાક વિરામ બાદ ફરીથી હરિદ્વાર તરફ. 1430: હરિદ્વાર આશ્રમ પહોંચ્યા સાંજે: હર કી પેડી અને ગંગા આરતી 8-May 0800: seating બસ દ્વારા યાત્રા શરૂ લગભગ 11 કલાકના ટ્રાવેલિંગ પછી યમુનોત્રી જતા માર્ગ માં રાત્રિ રોકાણ 9-May 0430: બસ દ્વારા ફરીથી યમુનોત્રી તરફ પ્રયાણ 0930: 5 કલાકના ટ્રાવેલિંગ પછી પગપાળા યમુનેત્રી તરફ ટ્રેકિંગ 1430: યમુનોત્રી પગપાળા પહોંચ્યો. (કુલ 5 કલાક) 1500: યમુનોત્રીથી પગપાળા return 1900: તળેટી પહોંચ્યા (કુલ 4 કલાક) બધા યાત્રી ઉપરથી નીચે આવી જાય એના માટે રાહ જોઈ. બસમાં બધન્યત્રી પાછા આવતા ઘણી વર લાગી. ડિનર લીધું 10-May 0030: રાત્રે ગંગોત્રી માટે પ્રસ્થાન સવારે ખારી પૂરી અને રોટલી ચા નાસ્તો 1500: લગભગ 5 કલાક જેટલો ટ્રાફિક જામ...

*** કુદરતી તકલીફ *** ઢંડી લાગે તો જેકેટ, સ્વેટર, શાલ પહેરી લો ગરમી હોય, તડકો લાગે તો ટોપી, ચશ્મા, ટી શર્ટ પહેરી લો વરસાદ હોય તો રૈન કોટ પહેરી લો પહાડ ચડવા માં થાક લાગે છે, કેદારનાથ ચાલીને  ઉતરતા 8 કલાક લાગ્યા. પણ વચ્ચે વચ્ચે થોડો વિશ્રામ લો, પાણી પીઓ, કુદરતી સૌંદર્ય માણો, ફોટો પાડો. નીચે આવીને આરામ કરો... કુદરતી શારીરિક અને માનસિક તકલીફો થોડા દિવસના આરામ પછી જતી રહે છે. *** માણસની તકલીફો *** બીજાને આર્થિકરીતે લૂંટી લેવું ખોટું બોલવું. નક્કી કરતી વખતે સારી સારી વાતો કરવી, પૈસા લઈને ફાઇનલ કર્યા પછી ફરી જવું. જેના પર આપણે વિશ્વાસ કર્યું હોય, જેને આપણે મદદ કરી હોય એ જ માણસ આપણે લાત મારી દે છે. આવી માણસની તકલીફોનું કોઈ સમાધાન નથી!! ભોગવે જ છૂટકો... અને એનું દુઃખ મનમાં રહી જાય છે. કુદરતી આફતોની જેમ થોડા દિવસોમાં છુટકારો નથી મળતો..... લાંબો ઘાવ કરી જાય છે, એ ઘાવ જલ્દી ભરાતો નથી.

મારી સાથે ફોટોમાં છે વસંતપુરી. ritired છે અને મહાદેવ મંદિરની સેવા કરે છે. યાત્રા દરમ્યાન મેં એમને ક્યારે કોઈ સાથે ઊંચા અવાજ માં વાત કરતા નથી જોયું. એકદમ શાંત સ્વભાવના છે. 2 min એમને સાથે વાત કરી તો એમને એક સરસ વાત કરી, જેનાથી હું પ્રભાવિત થઈ ગયો. "કોઈની "નિંદા" કરવી એના કરતા, ભગવાનની સેવા કરવી સારી" વાહ! કેટલા ઊંચા વિચાર અને એવીજ એમની જીવનશૈલી છે!  સારા વિચાર અને કંઇક શીખવા માટે મેં ગુજરાતી, હિન્દી અને અંગ્રેજીમાં થોડા પુસ્તકો વાંચ્યા.... પણ મારી આજુબાજુ માં રહેતા આવા લોકોથી હું બહુ પ્રભાવિત થાઉં છું.... ધન્ય છે આવા લોકો....

કમ્પ્યુટરની ઓપરેટિંગ સિસ્ટમ નું નામ છે Windows..... મતલબ એક "બારી", જેનાથી તમે કમ્પ્યુટરની virtual દુનિયાને જોઈ શકો... થોડા દિવસ માટે મે એ "બારી" ને બંધ કરી દીધી છે... અને એની જગ્યાએ બસની બારીમાંથી વાસ્તવિક દુનિયાને, જોઈ રહ્યો છું.... હા, સફર લાંબો છે, થાક છે, થોડી અગવડતા છે, ડ્રાઇવર રાતના રસ્તો પણ ભૂલી ગયો હતો, એટલે થોડો ફેરો પડ્યો છે.... એ જ તો છે, વાસ્તવિક દુનિયા....! તડકો, છાયો, ભૂખ, તરસ.... કમ્પ્યુટરની સ્ક્રીન માં તો આ કાઇંજ અનુભવ જ નથી થતું... એ પ્લાસ્ટિકના ફૂલ જેમ, દેખાય છે સારા અને મૂર્જતા પણ નથી..... પણ સામે એમાં સુગંધ પણ નથી.....!

આજે મણીફુઈ ઘરે રોકાયા છે... એને કીધું કે એને 100 વર્ષ થઇ ગયા..! વાહ! આ સાંભળી ને કૈંક લખવાનું મન થયું......! અમુક લોકો અડીખમ વૃક્ષ જેવા હોય છે.... એક બીજ માંથી ઘટાદાર વૃક્ષ બનવું એ બહુ લાંબી સફર છે.... પ્રથમ સૌથી મોટી પરીક્ષા બીજ ફૂટી ને, જમીન ચીરીને બારે નીકળવું.... નાનકડા કુમળા, બસ હાજી તાજા જન્મેલા એ છોડ ને ઘણી બધી વસ્તુથી બચી ને પોતાનું જીવન બચાવવાનું છે.... પાણી ન મળે, જનાવરો ખાઈ જાય વગેરે.... પછી એ વૃક્ષ, કુમાર અને યુવા થઇ છે... હજી પણ પાણી અને કોઈ જાનવર ખાઈ ન જાય કે તોફાની છોકરાઓ ઉખેડી ન નાખે, એ પ્રશ્ન તો ઉભા જ છે.... ને હવે આવે છે વાવાજોડું! જેમ વિડિઓ ગેઇમ  માં અમુક પડાવ પાર કાર્ય પછી જેમ છેલ્લે stage પાર કરતા પેલા boss આવે એમ!  તુફાન!! એ વૃક્ષની સાચી પરીક્ષા! એનાથી ભાગીને બચવાનો કોઈ ઉપાય નથી! એક જ ઉપાય છે! બસ! એનો સામનો કરવાનો..... ઘણા વૃક્ષો ધરાશાયી થઇ જાય છે.... રાત્રે કોઈ તુફાન આવ્યો હોય અને આપણે સવારે રસ્તા પણ નીકળીએ ત્યારે આપણે રસ્તા પર ઘણા વૃક્ષો ધરાશાયી પડ્યા હોય છે... પણ અમુક વૃક્ષો આ તુફાનનો સામનો કરીને અડીખમ ઉભા હોય છે... જરૂર એના મૂળિયાં બહુ મજબૂત હશે... આવ...

1996 (26 વર્ષ પહેલા) માં આવેલું મિરાજ album નું આ બહુ સરસ, ધીમું અને થોડું ગમગીન ગીત છે. આજની generation ને slow એન્ડ ગમગીન ગઝલ, જગજીત સિંહ પસંદ નહિ હોય. આ ગઝલ નહિ સાંભળી હોય. મેં આ ગઝલને ઘણી વાર loop માં રાખીને સાંભળી છે.... શરૂઆતમાં સંતુરને બહુ સરસ વગાડ્યું છે.... મને આવું ધીમો અને કંપન, વારું સંતુર સંભાળવું બહુ ગમે..... જગજીત સિંહની કમાલ છે.... એ જ કોમન ઢોલક વળી rhytham ચાલી રહી છે.... acoustic guitar, violin નાં કમાલ નાં music છે.... જગજીત સિંહ નો ખાલી અવાજ નહિ પણ આવું slow અને મધુર સંગીત મને ગમે.... કીબોર્ડ પર વગાડવું બહુ મુશ્કેલ છે.... એ મજા ન આવે.... આને જગજીતના અવાજમાં જ સાંભળવાની મજા આવે.... કયો રાગ છે, કયા સુર વાગે છે એ કાઈંજ ખબર નથી પડતી.... બસ આ માત્ર એક ચમત્કાર જ લાગે છે....

રાધા કૃષ્ણ સિરિયલ ની કથામાં ઘણુંય જ્ઞાન સમાયલું છે..... વાર્તા/ કથાથી જો આપણે એને સમજી શકીએ તો.... કથા પાછળનો બોધ સમજી શકીયે તો.   એક અસુર મહાદેવની તપસ્યા કરીને વર માંગે. છે. પહેલા પોતે અમર થવાનો વર માંગે છે. પણ અમર થવાનો વર કોઈ ભગવાન કોઈને ન આપી સકે. એટલે ભગવાન એને બીજુ વર માંગવાનું કહે છે. અસુર બીજો વર જો પોતે અમર ન થઈ સકે તો બીજાને મારી નાખવાની શક્તિ માંગે છે.... એ કોઈના પણ માથા પર હાથ મૂકે તો એ મરી જાય! મહાદેવ તથાસ્તુ કહીને એ વર આપી એ છે.... બસ! પછી તો એ અસુર એ વરનો દુરુપયોગ કરીને ઘણા દેવતા ઓને મારી નાખે છે.... આ કથા આપણે સૌને ખબર છે....  આજના અવિશ્વાસ નાં જમાનામાં, સ્વાર્થના સમયમાં, સ્પર્ધાત્મક સમય માં આ કથા બહુ સમજવા જેવી છે.    પ્રમાણિકતાથી, જાત મહેનત કરી ને કોઈ સિદ્ધિ અને સફળતા હાસિલ કરવી (દેવતા બનવું) અગરું છે..... બધા એ કરી નથી શકતા.... એટલે જે લોકો સફળ છે, જાત મહેનતથી આગળ આવ્યા છે, એને નુકશાન કરવાનું, હેરાન કરવાનું વિચારે છે.  જો આજે દરેક પાસે આ ભસ્મ કરવાનું વર હોય તો, બધા એક બીજાને મારી નાખે! દુનિયામાં કોઈ ન બચે!!  હકીકતમાં એમ નથી કરી ...

 

ફળિયા વારા ઘરે, શ્રાવણ મહિનામાં ઘરના વડીલો ક્યારેક તીન પત્તી, સાચી/પૈસાની રમત રમતા.... હું ત્યારે નાનો હતો એટલે મને એમાં ઉત્સુકતા હતી.... કંઇક નવું. બધા ભેગા થાય, રમે એમને જોવાની મજા આવતી.... વડીલો મને રમવા માટે પૈસા આપે અને હું પણ સામેલ થઈ જતો....😀 એક વખત મને ત્રણ એકા આવ્યા! 😃 વાહ! હું જોશમાં આવી ગયો... મેં બાજુમાં જે બેઠો હતો એને કીધું... એને બધાને કીધું..... આખો પડ મને મળ્યો..... અને બધાએ મને 10/10 રૂપિયા અલગથી આપ્યા... વાહ.... મજા આવી ગઈ... 😃 પણ પછી... ઘણા સમય પછી આ વાત ઘર કરી ગઈ.... પોતાના જ વડીલોને હરાવીને પૈસા જીતવામાં મજા નથી.... એલોકો જ મને રમવા મટે પૈસા આપ્યા... ને એમને જ હરાવાનું??? ના..... આ વાતથી મન દુઃખી થઈ ગયું.... તીન પત્તી થી મન ઉઠી ગયું.... એ દિવસથી પછી ક્યારે તીન પતી રમ્યો નથી.... પોતાનાજ લોકોને હરાવી એમના પૈસા જીતવાનો શું મતલબ?

આ ગુજરાતીનો શબ્દ મને બહુ પ્રિય છે.... આ માત્ર શબ્દ નથી, એક વિચાર, એક ભાવના, એક સેવા, પર્માંથ છે.... એટલે જ મને આપણો હિન્દુ ધર્મ ગમે છે.... सर्वे भवन्तु सुखिनः सर्वे सन्तु निरामया, सर्वे भद्राणि पश्यन्तु मा कश्चिद् दुख भागभवेत। ऊँ शान्तिः शान्तिः शान्तिः अर्थ - "सभी सुखी होवें, सभी रोगमुक्त रहें, सभी मंगलमय घटनाओं के साक्षी बनें और किसी को भी दुःख का भागी न बनना पड़े।" ગાય અને કૂતરું પાલતુ પ્રાણી છે... આપણી શેરી માં હરે ફરે છે.... આપણે એને ખાવાનું આપીએ.... કારણ કે આપણા ઘર પાસે આવીને ઉભે.... એને એક એમાં છૂપી માંગણી અને વિનતી હોય છે..... આપણો હૃદય લાગણીથી છલકાઈ જાય અને આપણે એને ખાવાનું આપીએ.... બદલામાં ગાય આપણે દૂધ આપે, જે એક મોટો બિઝનેસ છે... આપણા રોજ બરોજ ની જરૂરિયાત છે... પણ કબૂતર...! એ ક્યારે આપણા ઘરે આવતા નથી... આકાશ માં ઉડતા રહે.... એ માંશ ભક્ષી પક્ષી નથી.... એ નિર્દોષ પક્ષી છે....! એને જોઈને મજા આવે.... એને ચણ ચણતા જોઈને મજા આવે... એક શાંતિ નો અનુભવ થાય.... કોઈ પણ જાતની અપેક્ષા વગર, unconditional love માં કારણે મનુષ્યે એના માટે "ચબુતરો" બનાવ્યો છે..... જ્યાં એ ર...

પેરિસ બેકરી વારા જૂના ઘરે મારું નાનપણ વીત્યું છે... ફરિયમાં ઘણો રમ્યો છું..... ત્યાં એક દાદાજી રસ્તા પરથી પસાર થતા અને દરેક બાળકોને જય હરિ કહેતા જાય....  એકદમ હસમુખો ચહેરો... એને જોઈને.... જય હરિ કહેતા સાંભળીને આપણે જય હરિ કહેવાનું મન થઇ જાય.... એને રસ્તે સામેથી આવતા જોઈ હું એને ભેટી પાડુ.... અને કહું.... "જયારી" ત્યરે ખબર નહતી કે એ જય હરિ બોલે છે!  હું તો "જ્યારી" જ કેતો....  પછી યાદ નથી એ દાદાજી ક્યાં ગયા.... શું નામ હતું એનો... ખબર નથી.... ક્યાં રહેતા.... ખબર નથી....  પણ એનો પ્રેમભાવ બહું જોરદર હતો... આજે પણ હું મહેસૂસ કરી શકું છું.... એમનો હસમુખો ચહેરો.....

 આઇયા નગર બહુ મોટો અને સરસ મંદિર છે... ઓમકારેશ્વર મહાદેવ મંદિર... એમાં એક બહુ સરસ પૂજારી હતા... મોટી ઉંમર લગભગ 70થી વધારે.... બધાને.... જય શ્રીકૃષ્ણ કહે..... સદાય હસતો ચહેરો.... મંદિરમાં ભજન વાગતા હોય, એ પણ ગાય.... ઊર્જાથી ભરપૂર... મંદિરમાં કામ કરતા જાય.... હસતા જાય... ભજન ગાતાં જાય... એને જોવાની મજા આવે... એને જય શ્રીકૃષ્ણ કહેવાનું મન થાય... નવા વર્ષે હું એને પગે લાગુ.... એને પગે લાગવાની મજા આવતી.... એટલો આદરભાવ હતો... મંદિરમાં બ્લેક બોર્ડ પર દરરોજ સવારે શું વિચારો લખે..... હું વાંચું.... ક્યારે બહુ ગમી જાય તો ફોટો પાડુ..... યાદ રહી જાય એવો વ્યક્તિ..... થોડા વર્ષો પહેલા એમનો અવસાન થઈ ગયુ... દુનિયામાંથી જતા રહ્યા....  મન માં રહી ગયા....