🎹 Nitesh Goswami 💻

26 જાન્યુઆરી 2001 ના દિવસે આવેલો ખતરનાક ભૂકંપ કેમ ભુલાય?  હું ત્યારે ભુજની એક સ્વૈચ્છિક સંસ્થામાં કામ કરતો હતો. અને ઓફિસે ના એક શાળાના કાર્યક્રમ માટે આગલા દિવસે હાજીપીર ગયો હતો અને ત્યાં જ રાત રોકાણો હતો. સવારે ચાલુ કાર્યેક્રમે ભૂકંપ આવ્યો અને આખી ધરતી ધ્રૂજતી હતી ત્યારે ખબર ન હતી કે ભુજમાં શું હાલત થઇ છે.  જયારે ભુજ પહોંચ્યો ત્યારે પરિસ્થિતિનો અંદાજ આવ્યો. અમે 1994થી ભાનુશાલી નગરમાં આવેલા દીપ મંદિર એપાર્ટમેન્ટમાં રહેતા હતા. જે ભૂકંપમાં આખો ધારાશાહી થઇ ગયો હતો. જોકે કોઈ જાનહાની થઇ ન હતી.  ભૂકંપ બાદના આંચકા અને બીકના કારણે અમે ઓફિસે સ્ટાફ ઓફિસમાં બેસીને કામ નહતા કરતા. અમે બાજુમાં આવેલા જાહેર બગીચામાં સેટઅપ કરીને કામ ચાલુ કર્યું. મેં મારો કોમ્પ્યુટર, પ્રિન્ટર વગેરે ત્યાં સેટઅપ કર્યું.  ઘણું કામ કર્યું. અમારું ઘર હવે ન હતું. અમે ટેન્ટ બાંધીને ખુલ્લા મેદાનમાં રહેતા. હું મારા કાકાના ઘરે સુવા માટે જતો. પછી BAPS એ જે ટીન સીટી બનાવ્યું એમાં રહેતા.  આવી પરિસ્થિતિમાં પણ મેં કોમ્પ્યુટરમાં જબરું કામ કર્યું. ત્યારે અમારા સ્ટાફના લોકો વસ્તુ વિતરણ અને સર્વે માટે જુદાં જુદાં ગા...

ફિલ્મ:  ઓ રોમિયો  ગીત:  હમ તો તેરે હી લિયે થે સંગીતકાર:  વિશાલ ભારદ્વાજ ગાયક:  અરીજીત સિંઘ થોડા દિવસ પહેલાં જ ફિલ્મ ગુસ્તાખ ઇશ્કનો "ઉલ જલૂલ ઇશ્ક" સાંભળી ને બ્લોગમાં એના વિશે લખ્યું. ત્યાં તો આ બીજું એવું જ ગીત આવ્યું. એ જ સંગીતકાર વિશાલ ભારદ્વાજ! પણ આ વખતે મારુ પ્રિય રાગ ભૈરવી!  ધીમું અને મસ્ત સંગીત.... ધીમી લય... કોઈ ઉતાવળ નથી.... મસ્ત ગિટાર આ સાંભળીને મને જગજીત સિંહનો એ ગીત / ગઝલ યાદ આવી ગયું.... "તેરે ખુશ્બૂ મેં બસે ખત,  મૈન જલતાં કૈસે..." જે પણ રાગ ભૈરવી પર આધારિત છે,  પણ  એમાં જગજિત સિંહે બીજા ઘણાં સુર લગાવી ને કમાલ  કરી છે. આ ગીતમાં થોડું શુદ્ધ નિષાદ સ્વરનો સરસ ઉપયોગ થયો છે.

ફિલ્મ ગુસ્તાખ ઇશ્કનો આ બહુ જ સરસ ગીત છે. ધીમું અને મધુર સંગીત... મસ્ત ગિટાર...  ઘણી વખત સાંભળ્યું અને હું મારા ઘરે મ્યુઝિકલ કીબોર્ડ પર વગાડીને કોશિશ કરી રહ્યો હતો રાગ ગોતવાની. આમાં બંને ગાંધાર લાગી રહ્યા છે... શુધ્ધ અને કોમળ. વગાડતાં વગાડતાં લાગ્યું કે આ તો રાગ યમન છે. રાગ યમનમાં કોમળ ગાંધાર નથી લાગતું પણ ગીતની સુંદરતા માટે અહીં બહુંજ ખૂબસુરત રીતે ઉપયોગ થયો છે. શબ્દો ગુલઝારના છે એટલે થોડા ન સમજાય એવા છે! અને ખાસ કરીને "ઉલ જલૂલ" આ શબ્દો વખતે જ શુધ્ધ અને કોમળ ગાંધારનો સાથે જ ઉપયોગ કર્યો છે. વાહ! શું કહું! જોરદાર રચના! અદ્ભુત, કમાલ, ધમાલ... વિશાલ ભારદ્વાજ, વાહ!  આ ગીતની સાથે જ મેં જૂનું આર. ડી.નું રાગ યમન પર આધારિત ગીત "નામ ભૂલ જાયેગા... ચહેરા એ બદલ જાયેગા... મેરી આવજ હિ પહેચાન હૈ... ગર યાદ રહે.." વગાડ્યું.... એ જ સુર, એ જ મીઠાસ... પછી મને ખાત્રી થઈ કે "ઉલ જલૂલ ઇશ્ક... " એ રાગ યમન છે... અને કોમળ ગાંધારથી આખી અનોખી મજા આવે છે.... વાહ....! વાહ..

બેકગ્રાઉન્ડ  હોટ સ્ટાર / જીઓ સ્ટાર પર એક બહુ જ સરસ વેબ સિરીઝ છે - "રાધા કૃષ્ણ " મેં એના ઘણાં એપિસોડે જોયા .  રાધા અને કૃષ્ણમાં એમની નિયતિ છે એ પ્રમાણે વિયોગ સહન કરવું પડે છે,  એમનાં બંનેના જીવનમાં ઘણી બધી મુશીબતો આવે છે. આમ છતાં પણ એ રાધા અને કૃષ્ણના વચ્ચેના પ્રેમ સંબંધ માં કંઈ જ ફરક નથી પડતો. આ બંને બધી મુશીબતોનો સામનો કરે છે.  અને આવનારા યુગો માટે લોકોને પ્રેમનો સંદેશો આપે છે.  મારી માતાનો નામ પણ "રાધા" છે. એના હૃદયમાં પણ ભરપૂર પ્રેમ છે. જીવનમાં ઘણાં બધા દુઃખો અને મુશીબતો વેઠવા છતાં એને પોતાના હૃદયના એ પ્રેમને ક્યારે સુકાવા નથી દીધું.  એ એના જીવનની ઉપલબ્ધી. જેનાથી હું બહુ જ પ્રભાવિત છું. રાધા કૃષ્ણ વેબ સિરીઝમાં કોલ્હાપુરમાં જે શ્રી અંબાબાઈ (મહાલક્ષ્મી) નું મંદિર છે એની સ્ટોરી છે.  એ જોયા પછી મેં ગૂગલ મેપ્સ પર આ મંદિરને સર્ચ કર્યું. અને વિચાર્યું કે અહીં જવું છે.  ઘણાં વર્ષો પછી મારી આ ઈચ્છા દેવીની કૃપાથી પુરી થઇ. આયોજન  19 20:25 - ભુજ થી મુંબઈ વાયા કચ્છ એક્સપ્રેસ 22956 - સયાજી નગરી વારી ભુજથી મુંબઈની ટ્રેનમાં અમદાવાદ અને વડોદરા માટે મુસાફર...

  मिली हवाओं में उड़ने की वो सज़ा यारों  के मैं ज़मीन के रिश्तों से कट गया यारों  वो बे-खयाल मुसाफ़िर मैं रास्ता यारों  कहाँ था बस में मेरे उसको रोकना यारों  मेरे कलम पे ज़माने की गर्द ऐसी थी  के अपने बारे मैं ना कुछ भी लिख सका यारों  तमाम शहर ही जिसकी तलाश में ग़म था  मैं उसके घर का पता किस से पूछता यारों 

નાનપણમાં એક વસ્તુ મને ગમતી. પ્રાથમિક સ્કૂલ કે પડોશમાં રહેતા છોકરાઓ સાથે ક્યારેક તોફાન કે રમતી વખતે ઝગડો થાય ત્યારે એની સાથે ફરીથી મિત્રતા કરવાનું મન થાય.  પછી એની નજીક જઈને, થોડી કાકલૂદીથી, મીઠું મીઠું બોલીને કહે "આપણે બે ભાઈબંધ?" અને બંને નિર્દોષ બાળકો ફરી પાછા મિત્રો થઈ જાય, "બિલા" થઈ જાય! હાથ મેળવીને ફરીથી સાથે રમતા થઈ જાય. નાનપણમાં અને એ સમયમાં ઘણી સાદગી અને નિર્દોષતા હતી. હૃદયનું સ્થાન વધારે મહત્વનું, દિમાગનું સ્થાન નીચું. જ્યારે આજે સમય અને ઉંમર બદલાઈ છે. નારાજ થયેલા મિત્રો મોટા ભાગે કાયમ દૂર થઈ જાય છે. ખબર નહી કેવી ને કેવી પોતાના દિમાગથી ઉપજાવી કાઢેલ વહેમ અને ધારણાઓમાં ઉલજી જાય છે! બીજાને માફ કરી શકતા નથી. ત્યારે અચાનક કોઈ યાદ આવે કે કોઈ મળી જાય તો એને ફરીથી એ જ નાનપણની જેમ પૂછવાનું મન થાય "આપણે બે ભાઈબંધ?"  જો તમે મારી આ બ્લોગ પોસ્ટ વાંચી રહ્યા હો તો હું તમને પણ એ જ પૂછીશ કે  "આપણે બે ભાઈબંધ?"