🎹 Nitesh Goswami 💻

મોટા ભાગના લોકો માટે ચારધામ યાત્રા ઘોડા/ખચ્ચર વગર શક્ય નથી. યમુનોત્રી અને કેદારનાથની ઊંચાઈ વધારે હોવાથી, પગપાળા ચડવું અને ઉતરવું બહુ અઘરું છે. એમના આટલા મહત્વ છતાં, ઘોડા/ખચ્ચરની નોંધ લેવાથી નથી.... આભારવિધિ માં ક્યાંય એમનો ઉલ્લેખ નથી થતો. અફસોસ! આજની દુનિયામાં જે બોલે એના બોર વેચાય.... એટલે એમાં મૂંગા પ્રાણીને કોણ પૂછે? કોણ એના દુઃખ દર્દ સમજે? આજે ઇમાનદાર માણસની હાલત પણ આ ઘોડા/ખચ્ચર જેવી નથી થઈ ગઈ? કોઈ માણસ પોતાના કામથી કામ રાખીને, ઈમાનદારીથી, નિષ્ઠાથી, કામ કર્યે જાય, જરૂર પડે તો બીજાને મદદ કરીએ જાય, છતાં, લોકો પોતાના હિત અને સ્વાર્થને કારણે આવા લોકોનો હેરાન કરે છે, આર્થિક રીતે લૂંટી કે છે, નિંદા કરે છે.... છેલ્લે ઘોડા/ખચ્ચરની જેમ એક ઇમાનદાર માણસ પણ થાકી, હારી ને દમ તોડી દે છે....

5-May 2030: માધાપરથી બસ ઉપડી 6-May 0630: પાલનપુર માં સવારનો નાસ્તો. ચા અને પકવાન. 1000: બપોરના ભોજન માટે 3 કલાક વિરામ. BPC pump. રીંગણા બટેટા અને ટામેટાનું શાક, દાળ ભાત રોટલી છાશ 2000: રાત્રિ ભોજન માટે 2.5 કલાક વિરામ. IOC pump. ખીચડી કઢી રોટલી 1030: હરિદ્વાર માટે યાત્રા શરૂ. આશરે 10 કલાક. રાત્રિના રસ્તો ભૂલી જવાથી વિલંબ. 7-May 0615: BPC pump પર ચા અને પૌંઆ. 1 કલાક વિરામ બાદ ફરીથી હરિદ્વાર તરફ. 1430: હરિદ્વાર આશ્રમ પહોંચ્યા સાંજે: હર કી પેડી અને ગંગા આરતી 8-May 0800: seating બસ દ્વારા યાત્રા શરૂ લગભગ 11 કલાકના ટ્રાવેલિંગ પછી યમુનોત્રી જતા માર્ગ માં રાત્રિ રોકાણ 9-May 0430: બસ દ્વારા ફરીથી યમુનોત્રી તરફ પ્રયાણ 0930: 5 કલાકના ટ્રાવેલિંગ પછી પગપાળા યમુનેત્રી તરફ ટ્રેકિંગ 1430: યમુનોત્રી પગપાળા પહોંચ્યો. (કુલ 5 કલાક) 1500: યમુનોત્રીથી પગપાળા return 1900: તળેટી પહોંચ્યા (કુલ 4 કલાક) બધા યાત્રી ઉપરથી નીચે આવી જાય એના માટે રાહ જોઈ. બસમાં બધન્યત્રી પાછા આવતા ઘણી વર લાગી. ડિનર લીધું 10-May 0030: રાત્રે ગંગોત્રી માટે પ્રસ્થાન સવારે ખારી પૂરી અને રોટલી ચા નાસ્તો 1500: લગભગ 5 કલાક જેટલો ટ્રાફિક જામ...

*** કુદરતી તકલીફ *** ઢંડી લાગે તો જેકેટ, સ્વેટર, શાલ પહેરી લો ગરમી હોય, તડકો લાગે તો ટોપી, ચશ્મા, ટી શર્ટ પહેરી લો વરસાદ હોય તો રૈન કોટ પહેરી લો પહાડ ચડવા માં થાક લાગે છે, કેદારનાથ ચાલીને  ઉતરતા 8 કલાક લાગ્યા. પણ વચ્ચે વચ્ચે થોડો વિશ્રામ લો, પાણી પીઓ, કુદરતી સૌંદર્ય માણો, ફોટો પાડો. નીચે આવીને આરામ કરો... કુદરતી શારીરિક અને માનસિક તકલીફો થોડા દિવસના આરામ પછી જતી રહે છે. *** માણસની તકલીફો *** બીજાને આર્થિકરીતે લૂંટી લેવું ખોટું બોલવું. નક્કી કરતી વખતે સારી સારી વાતો કરવી, પૈસા લઈને ફાઇનલ કર્યા પછી ફરી જવું. જેના પર આપણે વિશ્વાસ કર્યું હોય, જેને આપણે મદદ કરી હોય એ જ માણસ આપણે લાત મારી દે છે. આવી માણસની તકલીફોનું કોઈ સમાધાન નથી!! ભોગવે જ છૂટકો... અને એનું દુઃખ મનમાં રહી જાય છે. કુદરતી આફતોની જેમ થોડા દિવસોમાં છુટકારો નથી મળતો..... લાંબો ઘાવ કરી જાય છે, એ ઘાવ જલ્દી ભરાતો નથી.

મારી સાથે ફોટોમાં છે વસંતપુરી. ritired છે અને મહાદેવ મંદિરની સેવા કરે છે. યાત્રા દરમ્યાન મેં એમને ક્યારે કોઈ સાથે ઊંચા અવાજ માં વાત કરતા નથી જોયું. એકદમ શાંત સ્વભાવના છે. 2 min એમને સાથે વાત કરી તો એમને એક સરસ વાત કરી, જેનાથી હું પ્રભાવિત થઈ ગયો. "કોઈની "નિંદા" કરવી એના કરતા, ભગવાનની સેવા કરવી સારી" વાહ! કેટલા ઊંચા વિચાર અને એવીજ એમની જીવનશૈલી છે!  સારા વિચાર અને કંઇક શીખવા માટે મેં ગુજરાતી, હિન્દી અને અંગ્રેજીમાં થોડા પુસ્તકો વાંચ્યા.... પણ મારી આજુબાજુ માં રહેતા આવા લોકોથી હું બહુ પ્રભાવિત થાઉં છું.... ધન્ય છે આવા લોકો....

કમ્પ્યુટરની ઓપરેટિંગ સિસ્ટમ નું નામ છે Windows..... મતલબ એક "બારી", જેનાથી તમે કમ્પ્યુટરની virtual દુનિયાને જોઈ શકો... થોડા દિવસ માટે મે એ "બારી" ને બંધ કરી દીધી છે... અને એની જગ્યાએ બસની બારીમાંથી વાસ્તવિક દુનિયાને, જોઈ રહ્યો છું.... હા, સફર લાંબો છે, થાક છે, થોડી અગવડતા છે, ડ્રાઇવર રાતના રસ્તો પણ ભૂલી ગયો હતો, એટલે થોડો ફેરો પડ્યો છે.... એ જ તો છે, વાસ્તવિક દુનિયા....! તડકો, છાયો, ભૂખ, તરસ.... કમ્પ્યુટરની સ્ક્રીન માં તો આ કાઇંજ અનુભવ જ નથી થતું... એ પ્લાસ્ટિકના ફૂલ જેમ, દેખાય છે સારા અને મૂર્જતા પણ નથી..... પણ સામે એમાં સુગંધ પણ નથી.....!

આજે મણીફુઈ ઘરે રોકાયા છે... એને કીધું કે એને 100 વર્ષ થઇ ગયા..! વાહ! આ સાંભળી ને કૈંક લખવાનું મન થયું......! અમુક લોકો અડીખમ વૃક્ષ જેવા હોય છે.... એક બીજ માંથી ઘટાદાર વૃક્ષ બનવું એ બહુ લાંબી સફર છે.... પ્રથમ સૌથી મોટી પરીક્ષા બીજ ફૂટી ને, જમીન ચીરીને બારે નીકળવું.... નાનકડા કુમળા, બસ હાજી તાજા જન્મેલા એ છોડ ને ઘણી બધી વસ્તુથી બચી ને પોતાનું જીવન બચાવવાનું છે.... પાણી ન મળે, જનાવરો ખાઈ જાય વગેરે.... પછી એ વૃક્ષ, કુમાર અને યુવા થઇ છે... હજી પણ પાણી અને કોઈ જાનવર ખાઈ ન જાય કે તોફાની છોકરાઓ ઉખેડી ન નાખે, એ પ્રશ્ન તો ઉભા જ છે.... ને હવે આવે છે વાવાજોડું! જેમ વિડિઓ ગેઇમ  માં અમુક પડાવ પાર કાર્ય પછી જેમ છેલ્લે stage પાર કરતા પેલા boss આવે એમ!  તુફાન!! એ વૃક્ષની સાચી પરીક્ષા! એનાથી ભાગીને બચવાનો કોઈ ઉપાય નથી! એક જ ઉપાય છે! બસ! એનો સામનો કરવાનો..... ઘણા વૃક્ષો ધરાશાયી થઇ જાય છે.... રાત્રે કોઈ તુફાન આવ્યો હોય અને આપણે સવારે રસ્તા પણ નીકળીએ ત્યારે આપણે રસ્તા પર ઘણા વૃક્ષો ધરાશાયી પડ્યા હોય છે... પણ અમુક વૃક્ષો આ તુફાનનો સામનો કરીને અડીખમ ઉભા હોય છે... જરૂર એના મૂળિયાં બહુ મજબૂત હશે... આવ...

1996 (26 વર્ષ પહેલા) માં આવેલું મિરાજ album નું આ બહુ સરસ, ધીમું અને થોડું ગમગીન ગીત છે. આજની generation ને slow એન્ડ ગમગીન ગઝલ, જગજીત સિંહ પસંદ નહિ હોય. આ ગઝલ નહિ સાંભળી હોય. મેં આ ગઝલને ઘણી વાર loop માં રાખીને સાંભળી છે.... શરૂઆતમાં સંતુરને બહુ સરસ વગાડ્યું છે.... મને આવું ધીમો અને કંપન, વારું સંતુર સંભાળવું બહુ ગમે..... જગજીત સિંહની કમાલ છે.... એ જ કોમન ઢોલક વળી rhytham ચાલી રહી છે.... acoustic guitar, violin નાં કમાલ નાં music છે.... જગજીત સિંહ નો ખાલી અવાજ નહિ પણ આવું slow અને મધુર સંગીત મને ગમે.... કીબોર્ડ પર વગાડવું બહુ મુશ્કેલ છે.... એ મજા ન આવે.... આને જગજીતના અવાજમાં જ સાંભળવાની મજા આવે.... કયો રાગ છે, કયા સુર વાગે છે એ કાઈંજ ખબર નથી પડતી.... બસ આ માત્ર એક ચમત્કાર જ લાગે છે....

રાધા કૃષ્ણ સિરિયલ ની કથામાં ઘણુંય જ્ઞાન સમાયલું છે..... વાર્તા/ કથાથી જો આપણે એને સમજી શકીએ તો.... કથા પાછળનો બોધ સમજી શકીયે તો.   એક અસુર મહાદેવની તપસ્યા કરીને વર માંગે. છે. પહેલા પોતે અમર થવાનો વર માંગે છે. પણ અમર થવાનો વર કોઈ ભગવાન કોઈને ન આપી સકે. એટલે ભગવાન એને બીજુ વર માંગવાનું કહે છે. અસુર બીજો વર જો પોતે અમર ન થઈ સકે તો બીજાને મારી નાખવાની શક્તિ માંગે છે.... એ કોઈના પણ માથા પર હાથ મૂકે તો એ મરી જાય! મહાદેવ તથાસ્તુ કહીને એ વર આપી એ છે.... બસ! પછી તો એ અસુર એ વરનો દુરુપયોગ કરીને ઘણા દેવતા ઓને મારી નાખે છે.... આ કથા આપણે સૌને ખબર છે....  આજના અવિશ્વાસ નાં જમાનામાં, સ્વાર્થના સમયમાં, સ્પર્ધાત્મક સમય માં આ કથા બહુ સમજવા જેવી છે.    પ્રમાણિકતાથી, જાત મહેનત કરી ને કોઈ સિદ્ધિ અને સફળતા હાસિલ કરવી (દેવતા બનવું) અગરું છે..... બધા એ કરી નથી શકતા.... એટલે જે લોકો સફળ છે, જાત મહેનતથી આગળ આવ્યા છે, એને નુકશાન કરવાનું, હેરાન કરવાનું વિચારે છે.  જો આજે દરેક પાસે આ ભસ્મ કરવાનું વર હોય તો, બધા એક બીજાને મારી નાખે! દુનિયામાં કોઈ ન બચે!!  હકીકતમાં એમ નથી કરી ...

 

ફળિયા વારા ઘરે, શ્રાવણ મહિનામાં ઘરના વડીલો ક્યારેક તીન પત્તી, સાચી/પૈસાની રમત રમતા.... હું ત્યારે નાનો હતો એટલે મને એમાં ઉત્સુકતા હતી.... કંઇક નવું. બધા ભેગા થાય, રમે એમને જોવાની મજા આવતી.... વડીલો મને રમવા માટે પૈસા આપે અને હું પણ સામેલ થઈ જતો....😀 એક વખત મને ત્રણ એકા આવ્યા! 😃 વાહ! હું જોશમાં આવી ગયો... મેં બાજુમાં જે બેઠો હતો એને કીધું... એને બધાને કીધું..... આખો પડ મને મળ્યો..... અને બધાએ મને 10/10 રૂપિયા અલગથી આપ્યા... વાહ.... મજા આવી ગઈ... 😃 પણ પછી... ઘણા સમય પછી આ વાત ઘર કરી ગઈ.... પોતાના જ વડીલોને હરાવીને પૈસા જીતવામાં મજા નથી.... એલોકો જ મને રમવા મટે પૈસા આપ્યા... ને એમને જ હરાવાનું??? ના..... આ વાતથી મન દુઃખી થઈ ગયું.... તીન પત્તી થી મન ઉઠી ગયું.... એ દિવસથી પછી ક્યારે તીન પતી રમ્યો નથી.... પોતાનાજ લોકોને હરાવી એમના પૈસા જીતવાનો શું મતલબ?

આ ગુજરાતીનો શબ્દ મને બહુ પ્રિય છે.... આ માત્ર શબ્દ નથી, એક વિચાર, એક ભાવના, એક સેવા, પર્માંથ છે.... એટલે જ મને આપણો હિન્દુ ધર્મ ગમે છે.... सर्वे भवन्तु सुखिनः सर्वे सन्तु निरामया, सर्वे भद्राणि पश्यन्तु मा कश्चिद् दुख भागभवेत। ऊँ शान्तिः शान्तिः शान्तिः अर्थ - "सभी सुखी होवें, सभी रोगमुक्त रहें, सभी मंगलमय घटनाओं के साक्षी बनें और किसी को भी दुःख का भागी न बनना पड़े।" ગાય અને કૂતરું પાલતુ પ્રાણી છે... આપણી શેરી માં હરે ફરે છે.... આપણે એને ખાવાનું આપીએ.... કારણ કે આપણા ઘર પાસે આવીને ઉભે.... એને એક એમાં છૂપી માંગણી અને વિનતી હોય છે..... આપણો હૃદય લાગણીથી છલકાઈ જાય અને આપણે એને ખાવાનું આપીએ.... બદલામાં ગાય આપણે દૂધ આપે, જે એક મોટો બિઝનેસ છે... આપણા રોજ બરોજ ની જરૂરિયાત છે... પણ કબૂતર...! એ ક્યારે આપણા ઘરે આવતા નથી... આકાશ માં ઉડતા રહે.... એ માંશ ભક્ષી પક્ષી નથી.... એ નિર્દોષ પક્ષી છે....! એને જોઈને મજા આવે.... એને ચણ ચણતા જોઈને મજા આવે... એક શાંતિ નો અનુભવ થાય.... કોઈ પણ જાતની અપેક્ષા વગર, unconditional love માં કારણે મનુષ્યે એના માટે "ચબુતરો" બનાવ્યો છે..... જ્યાં એ ર...

પેરિસ બેકરી વારા જૂના ઘરે મારું નાનપણ વીત્યું છે... ફરિયમાં ઘણો રમ્યો છું..... ત્યાં એક દાદાજી રસ્તા પરથી પસાર થતા અને દરેક બાળકોને જય હરિ કહેતા જાય....  એકદમ હસમુખો ચહેરો... એને જોઈને.... જય હરિ કહેતા સાંભળીને આપણે જય હરિ કહેવાનું મન થઇ જાય.... એને રસ્તે સામેથી આવતા જોઈ હું એને ભેટી પાડુ.... અને કહું.... "જયારી" ત્યરે ખબર નહતી કે એ જય હરિ બોલે છે!  હું તો "જ્યારી" જ કેતો....  પછી યાદ નથી એ દાદાજી ક્યાં ગયા.... શું નામ હતું એનો... ખબર નથી.... ક્યાં રહેતા.... ખબર નથી....  પણ એનો પ્રેમભાવ બહું જોરદર હતો... આજે પણ હું મહેસૂસ કરી શકું છું.... એમનો હસમુખો ચહેરો.....

 આઇયા નગર બહુ મોટો અને સરસ મંદિર છે... ઓમકારેશ્વર મહાદેવ મંદિર... એમાં એક બહુ સરસ પૂજારી હતા... મોટી ઉંમર લગભગ 70થી વધારે.... બધાને.... જય શ્રીકૃષ્ણ કહે..... સદાય હસતો ચહેરો.... મંદિરમાં ભજન વાગતા હોય, એ પણ ગાય.... ઊર્જાથી ભરપૂર... મંદિરમાં કામ કરતા જાય.... હસતા જાય... ભજન ગાતાં જાય... એને જોવાની મજા આવે... એને જય શ્રીકૃષ્ણ કહેવાનું મન થાય... નવા વર્ષે હું એને પગે લાગુ.... એને પગે લાગવાની મજા આવતી.... એટલો આદરભાવ હતો... મંદિરમાં બ્લેક બોર્ડ પર દરરોજ સવારે શું વિચારો લખે..... હું વાંચું.... ક્યારે બહુ ગમી જાય તો ફોટો પાડુ..... યાદ રહી જાય એવો વ્યક્તિ..... થોડા વર્ષો પહેલા એમનો અવસાન થઈ ગયુ... દુનિયામાંથી જતા રહ્યા....  મન માં રહી ગયા....

આવા જ એક વ્યક્તિ આપણા કુટુંબમાં.... જગુકાકા... એકદમ સરળ.... હસમુખા..... મારી આજે ઉંમર 42 એમની 66, 24 વર્ષનો ગેપ છતાં..... એક મિત્ર જેવા લાગે... મારો નામ એમને બરોબર યાદ ન રહે... ક્યારેક નિતેશ... ક્યારેક હિતેશ....! તમે એમની સાથે ખુલીને વાત કરી શકો... કોઈ ભય ના લાગે.... બીજાનો હંમેશા સારો ઇચ્છે.... વાતો કરવાના શોખીન! પોતાની નોકરીને.... લતા મંગેશકરના ભજન ની.... પોતાના સાહેબો... વગેરેની..... વાતો કરતા જાય...!  પણ ગણો સમય તમને આપે.... તમારી વાતો સાંભળે.... સમજે.... કોઈ ઉતાવળ નહિ..... નિરાંત.... ન કોઈ ego.... ન કોઈ ગુસ્સો.....  ગઈ કાલે ગણા વર્ષો પછી સાથે જમ્યા....!

હું એક વખત ઓશોને સંભાળતો હતો. એ આપણી આશ્રમ વ્યવસ્થા ઉપર બોલતા હતા.... એમાં બ્રહ્મચર્ય આશ્રમ ની વાત કરી.... જીવનના પેલા 25 વર્ષ.... બાળક લગભગ 14 વર્ષનો એટલે ઘર નો ત્યાગ કરી ને ગુરુ ના આશ્રમ માં ભણવા જાય.... આશ્રમ માં ભણવા સાથે ત્યાં બધંકમ કરે..... લાકડા કાપવા જાય.... ગાયનું ધ્યાન રાખે.... ગુરુની સેવા કરે.... રામાયણ માં પણ 4 રાજકુમારો.... સદા વસ્ત્રો માં મહેલ છોડીને જાય છે..... રાજકુમાર માંથી માત્ર સિષ્યા..... આશ્રમ માં બધા સરખા કોઈ ઊંચ કે નીચ જાતિનો નહિ....  એલોકો સદુ અને સંઘર્ષ વરું જીવન જીવે.... પછી સંસાર માં પાછા જતી વખતે એલોકો ને જે મળે એ આનાથી તો સારું જ મળે એટલે ક્યારે દુઃખી માં થઈ.... આવું સરસ વ્યવસ્થા હતો.... પણ આજે ઉલટું છે.... આજે ઘરમાં બાળક ને માં બાપ થી બધું જ સુખ મળે છે... સંઘર્ષ ક દુઃખ ની ખબર નથી પડતી..... એટલે પાછલી જિંદગીમાં મુશ્કેલ પરિસ્થતિઓમાં એલોકો handle નથી કરી શકતા...

 *** Mount Girnar Climbbing *** Sunday 18-Aug-2019 *UPWARD* Start: 6:30am  End at top of Girnar, Datatrey: 12:00pm *DOWNARD* Sart: 12:00pm End: 4:30pm ****** This body pain is worth, when you have enjoyed lovely sight seeing with clouds, rains, mountains, animals, birds and happy and smiling faces of Friends and Family with satisfaction.....

Text here